Stosowanie korekt kapitałów własnych w procesie wyceny przedsiębiorstwa stanowi istotny czynnik wpływający na ostateczną wartość wycenianego podmiotu. W literaturze i profesjonalnych opracowaniach spotyka się rozważania, których celem jest odpowiedź na pytanie o wartość przedmiotowych korekt. Relatywnie niewiele uwagi poświęca się jednak zagadnieniu, w której fazie wyceny korekta powinna być zastosowana i od jakiej wartości powinna być wyznaczana.

Problematyka momentu zastosowania przedmiotowych korekt dotyczy przede wszystkim metod, które wartość kapitałów własnych określają przez odjęcie od wartości firmy (EV) długu netto, rozumianego jako różnicę pomiędzy zobowiązaniami odsetkowymi i gotówką. Zespół CMT przedstawił rozważania w zakresie występowania premii za kontrolę i dyskonta z tytułu braku płynności oraz analizy ich zastosowania w metodach dochodowych i porównawczych.

Autorzy uważają, iż zastosowanie korekt w wycenach przedsiębiorstw nie powinno wpływać na wycenione w wartościach godziwych części składowe takie, jak aktywa nieoperacyjne, gotówka oraz zadłużenie (wycenione w wartościach rynkowych). Kwestia ta powinna determinować moment zastosowania korekt w wycenie przedsiębiorstw zarówno sporządzanych metodą dochodową, jak i metodą porównawczą.

Analiza aspektu korygowania kapitałów własnych o premię za kontrolę bądź z tytułu braku płynności została szeroko zaprezentowana w artykule „Premie i dyskonta w wycenie przedsiębiorstw. Zastosowanie teorii w praktyce.”, który wydany został w publikacji towarzyszącej XIII Międzynarodowej Konferencji – Zarządzanie Finansami, jako Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego - Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia.

Wstecz